• Γράφουν οι Άρχοντες Οφφικιάλιοι του Οικουμενικού Πατριαρχείου
  • 24 Μαρτίου 2026

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος χοροστάτησε από του Πατριαρχικού Θρόνου, στη Θεία Λειτουργία, την Κυριακή, 15 Μαρτίου 2026, Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Ο Παναγιώτατος έχει επανειλημμένως αναδείξει την κεντρική σημασία του Τιμίου Σταυρού στη ζωή κάθε χριστιανού, τονίζοντας ότι ο Σταυρός αποτελεί άξονα της πίστης και της πνευματικής πορείας του πιστού.

Αναφερόμενος, τον Δεκέμβριο του 2025, στη μακρά διακονία του προς τον Παντοδύναμο Θεό και την Αγία Του Εκκλησία, ο Παναγιώτατος, εκφράζοντας αισθήματα χαράς και ελπίδας, τόνισε σχετικά: «Χωρίς να αγνοούμε τους πολλούς σταυρούς, τους πόνους και τας θλίψεις της καθημερινής ζωής, πορευόμεθα την οδό του προορισμού μας και ουδόλως λησμονούμε ότι χωρίς τον Σταυρό δεν υπάρχει Ανάσταση. Δια του Σταυρού έρχεται η σωτηρία του ανθρώπου, δια του Σταυρού η ζωή, η δύναμις και η αρετή, δια του Σταυρού η Ανάσταση του Χριστού και η ανάσταση του ανθρώπου, δια του Σταυρού η μαρτυρία και το μαρτύριο. Αυτή είναι η αποστολή μας. Τα δε λοιπά εναπόκεινται εις τας χείρας του Θεού, ο Οποίος γράφει την ιστορία δι’ ημών των ανθρώπων και δεν επιτρέπει να δοκιμασθούμε πέραν των δυνάμεών μας».

Στο ίδιο πνεύμα, στις 21 Νοεμβρίου 2025, κατά την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προέστη της Θείας Λειτουργίας στον ομώνυμο Καθεδρικό Ναό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως στο Πέρα και αναφέρθηκε εκ νέου στη δύναμη του Σταυρού, μιλώντας για τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζει η χριστιανική κοινότητα στην Κωνσταντινούπολη.

Όπως τόνισε: «Εορτάζομεν, διότι δια της νεαρής Παρθένου Μαρίας εισήλθεν εις τον κόσμο ο Σταυρός — ο Σταυρός εφ’ ου εκρεμάσθη ο Υιός Αυτής, εξαλείψας το καθ’ ημών χειρόγραφον, προσηλώσας αυτό τω σταυρώ. Και εμείς, οι Χριστιανοί της Πόλεως, οι “εν πολλοίς πειρασμοίς πιεζόμενοι”, βασανιζόμενοι υπό “χαλεπών νόσων και παθών”, καταπονούμενοι και κλυδωνιζόμενοι υπό “αναγκών και θλίψεων”, διαχρονικώς — και έτι και σήμερον — εθέσαμεν την ελπίδα ημών εις τον Σταυρόν του Χριστού και εις την Υπεραγία Μητέρα Αυτού, ήτις πρεσβεύει υπέρ ημών».

Ο Παναγιώτατος έχει συνδέσει, επίσης, τη θεμελιώδη σημασία του Σταυρού με την καθημερινή ζωή των πιστών και στην Κατηχητική Ομιλία του για την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής το 2021, όπου υπογράμμισε ότι η περίοδος αυτή αποτελεί «πορεία θεόπνευστον, της οποίας μέτρον είναι ο Σταυρός και ορίζοντας η Ανάσταση του Χριστού». Κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, οι πιστοί καλούνται να ενσαρκώσουν στην καθημερινότητά τους τον λόγο του Κυρίου: «Εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» (Ματθ. ιστ’, 24).

Καθώς πορεύονται την οδό αυτή, οι πιστοί βιώνουν τη δύναμη της Ανάστασης, όπως ακριβώς το Άγιο Πάσχα ακολουθεί την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Όπως εξηγεί ο Παναγιώτατος: «Η προσκύνησις του Σταυρού εν τω μέσω της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αποκαλύπτει το νόημα όλης ταύτης της περιόδου. Ο λόγος του Κυρίου ηχεί εντόνως: “Εί τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού καθ’ ημέραν και ακολουθείτω μοι” (Λουκ. θ’, 23). Καλούμεθα να αναλάβωμεν τον ίδιον ημών σταυρόν, ακολουθούντες τον Κύριον και θεωρούντες τον ζωοποιόν Σταυρόν Αυτού, με την επίγνωσιν ότι ο Κύριος είναι ο σώζων και ουχί η άρσις του σταυρού ημών».

Συνεχίζοντας στο ίδιο πνεύμα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπογράμμισε ότι ο Σταυρός φανερώνει το αληθινό νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε: «Ο Σταυρός του Κυρίου είναι “κρίσις των κριτηρίων ημών”, “κρίσις του κόσμου” και, συγχρόνως, η επαγγελία ότι το κακόν, εν πάσαις ταις μορφαίς αυτού, δεν έχει τον τελευταίον λόγον εν τη ιστορία».

Και προσέθεσε: «Ατενίζοντες προς τον Χριστόν και τελούντες υπό την προστασίαν Αυτού, ως του επιτρέποντος τον αγώνα ημών, ευλογούντος δε και ενισχύοντος την προσπάθειαν ημών, αγωνιζόμεθα τον καλόν αγώνα, “εν παντί θλιβόμενοι, αλλ’ ου στενοχωρούμενοι· απορούμενοι, αλλ’ ουκ εξαπορούμενοι· διωκόμενοι, αλλ’ ουκ εγκαταλειπόμενοι· καταβαλλόμενοι, αλλ’ ουκ απολλύμενοι” (Β΄ Κορ. δ’, 8–9). Αυτή είναι η βιωματική ουσία και της παρούσης περιόδου του Σταυρού και της Αναστάσεως. Πορευόμεθα προς την Ανάστασιν δια του Σταυρού, δι’ ου “χαρά ήλθεν εις όλον τον κόσμον”».

H μόνη αυτή αληθινή και διαρκής χαρά, όπως έχει τονίσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, υλοποιείται μόνο ακολουθώντας τον Κύριο Ιησού Χριστό στην οδό του Σταυρού.