• Γράφει η Διεθνής Ορθόδοξη Χριστιανική Φιλανθρωπία
  • 30 Μαρτίου 2026

Τον Μάρτιο του 2022, με την επέκταση των συγκρούσεων στις περιοχές γύρω από το Κίεβο και τη Μπούτσα, ο Μαξίμ (ψευδώνυμο) και η σύζυγός του αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ουκρανία και να καταφύγουν στην Πολωνία μαζί με το πρώτο τους παιδί. Λίγο μετά την άφιξή τους γεννήθηκε και το δεύτερο παιδί τους, γεγονός που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την προσπάθεια του Μαξίμ να στηρίξει την οικογένειά του στη νέα χώρα, χωρίς κάποιο δίκτυο υποστήριξης.

Τα πράγματα γι’ αυτούς ήταν ακόμα πιο δύσκολα, αφού αντιμετωπίζουν και οι δύο προβλήματα όρασης. Γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στη γλωσσολογία, σε πανεπιστήμιο της Ουκρανίας και δραστηριοποιούνταν ως ελεύθεροι επαγγελματίες, συνεργαζόμενοι με πελάτες από το εξωτερικό. Μετά την εγκατάστασή τους στην Πολωνία, βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολλαπλές προκλήσεις, που είχαν να κάνουν με τη γλώσσα, την εύρεση εργασίας και την καθημερινή εξυπηρέτηση και μετακίνηση.

«Η καθημερινότητα για μας ήταν μια διαρκής δοκιμασία: έπρεπε να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, να ζήσουμε σε μια νέα πόλη, να ανταποκριθούμε στις δυσκολίες της όρασης και, βεβαίως, να φροντίσουμε τα παιδιά μας. Με δυο λόγια, να ξαναχτίσουμε τη ζωή μας από την αρχή» λέει ο Μαξίμ.

Το ευτύχημα, ωστόσο, ήταν πως λίγο μετά την άφιξή του στην Πολωνία, εντάχθηκε σε ένα πρόγραμμα που υποστηρίζεται από τη Διεθνή Ορθόδοξη Χριστιανική Φιλανθρωπία (International Orthodox Christian Charities) και που έχει ως στόχο την οικονομική αυτονόμηση των προσφύγων. Μέσω του προγράμματος αυτού έλαβε μια μικρή επιχορήγηση, χάρη στην οποία μπόρεσε να προμηθευτεί τον απαραίτητο εξοπλισμό για να ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση πώλησης χειροποίητων καφέδων.

Η οικονομική αυτή υποστήριξη του επέτρεψε να ανακτήσει την αυτονομία και την αξιοπρέπειά του, προσφέροντας σε αυτόν και την οικογένειά του μία ευοίωνη προοπτική για το μέλλον.