Οι «Συναντήσεις» με την Τζέιν Γκούντολ

Η νέα εκδοτική σειρά του Οικουμενικού Ινστιτούτου Huffington, της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, έχει τον τίτλο «Συναντήσεις» (Encounters) – μια ιδέα της παλιάς μου φίλης και εκδότριας των εκδόσεων Ακρίτας, Μαρίας Κοκκίνου. Η ιδέα αυτή είχε τραβήξει το άμεσο ενδιαφέρον μου: το να συναντάς άλλους ανθρώπους και να ανοίγεσαι σε διαφορετικούς τρόπους σκέψης είναι ακριβώς αυτό που είχα κατά νου και εφάρμοζα στο Οικουμενικό Ινστιτούτο Huffington. Ο πρώτος τόμος της σειράς περιλαμβάνει και τη συνέντευξή μου με τη διακεκριμένη πρωτευοντολόγο και Αγγελιοφόρο της Ειρήνης του ΟΗΕ, Τζέιν Γκούντολ (Jane Goodall, 1934–2025). Η Τζέιν μιλά εδώ ανοιχτά για τη φροντίδα του πλανήτη, την ειρήνη στον κόσμο και την ελπίδα του μέλλοντος.

Η Τζέιν ήταν η πρώτη προσκεκλημένη ομιλήτρια του Ινστιτούτου μας, λίγες μόλις ημέρες μετά από τα επίσημα εγκαίνιά του, τον Σεπτέμβριο του 2023. Στενή σύμβουλος και υποστηρίκτρια για περισσότερα από δέκα χρόνια, βρισκόταν εκείνες τις ημέρες στη Μασαχουσέτη για μια σειρά ομιλιών στο Μουσείο Επιστημών της Βοστώνης, στο Chevalier Theater του Μέντφορντ και στο Plymouth South High School, μεταξύ άλλων. Μου είχε τηλεφωνήσει να βρεθούμε για καφέ κι εγώ της πρότεινα τότε να έρθει στη Θεολογική μας Σχολή να μιλήσει. Δέχτηκε αμέσως, παρόλο που μας έμενε μία ημέρα και κάτι, για να οργανώσουμε την επίσκεψή της και να την ανακοινώσουμε. Το φουαγέ του Μαλιώτειου Πολιτιστικού Κέντρου θα γέμιζε ασφυκτικά από επισκέπτες, οικογένειες και εργαζομένους της Σχολής, που θα έσπευδαν να έρθουν για να ακούσουν τη λεπτοκαμωμένη αυτή κυρία με το μεγάλο εκτόπισμα.

Θα ήθελα να μεταφέρω δύο μικρά περιστατικά από εκείνη την ημέρα. Θυμάμαι πως η ξεχωριστή καλεσμένη μας είχε ζητήσει από πριν να δει τον χώρο όπου θα κάναμε τη συνέντευξη. Δεν ένιωθε άνετα να μιλήσει από το βήμα· προτιμούσε να καθίσουμε σε δύο καρέκλες και συζητήσει έτσι με μένα για τη ζωή της, τα ταξίδια, το πάθος της. Έβαλα, λοιπόν, δύο πολυθρόνες για να είναι πιο άνετα κι εκείνη τότε ρώτησε, έχοντας κατά νου το κοινό, αν υπήρχαν δύο ψηλά σκαμπό, ώστε να μπορούν να τη βλέπουν καλύτερα και όσοι κάθονταν πίσω. Ώσπου να αρχίσει η εκδήλωση, την ώρα που έπινε το τσάι της, τη σταματούσε ο ένας θαυμαστής μετά τον άλλο. Και αναμφίβολα, η πιο όμορφη στιγμή για μένα ήταν όταν υπέγραφε ένα βιβλίο για ένα κοριτσάκι, τη Σιένα. Η Τζέιν ήταν το είδωλό της: κάθε χρόνο, στο Χάλογουιν, η Σιένα ντυνόταν Τζέιν Γκούντολ!

Η δεύτερη ανάμνησή μου είναι από την ώρα που έφευγε. Κατεβήκαμε τα σκαλιά του Μαλιώτειου Πολιτιστικού Κέντρου και, καθώς της άνοιγα την πόρτα του αυτοκινήτου που θα την πήγαινε στη Νέα Υόρκη, είδα το πίσω κάθισμα γεμάτο από χαρτιά και βιβλία. Ίσα που χωρούσε η ίδια να καθίσει. Έδεσε τη ζώνη της, άνοιξε το λάπτοπ και έπιασε αμέσως δουλειά. Χωρίς καμιά επισημότητα ή επίδειξη· μονάχα με εκείνη την απλή, αθόρυβη αφοσίωση, που έμοιαζε να τη χαρακτηρίζει σε όλα. Τις επόμενες τέσσερις ώρες του ταξιδιού, θα απαντούσε στα emails της και θα διόρθωνε τα κείμενά της. Λίγο αργότερα με πήρε τηλέφωνο για να μου πει πόσο είχαν χαρεί, η ίδια και οι συνοδοί της, τα διάφορα κεράσματα που τους είχε ετοιμάσει για το ταξίδι το προσωπικό του Μαλιώτειου Κέντρου.

Στις φωτογραφίες του βιβλίου θα βρείτε στιγμιότυπα από την αξέχαστη εκείνη επίσκεψη. Η Τζέιν πρόλαβε να επιμεληθεί την έκδοση πριν από τον θάνατό της, εδώ και έναν χρόνο. Η σειρά θα κυκλοφορήσει ταυτόχρονα στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ακρίτας και στα αγγλικά από τον εκδοτικό οίκο Holy Cross Press. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ πιο κατάλληλο πρόσωπο να εγκαινιάσει τη σειρά μας.