• By
  • 27 Απριλίου 2026

«Ο Γιουσέφ χαμογελάει ξανά» λέει η μητέρα του. «Ποτέ δεν το περίμενα πως θα το ξαναδώ».

Ο Γιουσέφ (ψευδώνυμο) έχει βιώσει δοκιμασίες δυσανάλογες προς την ηλικία του. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στη Γάζα, έχασε το σπίτι του και δεν μπορούσε, για δυο ολόκληρα χρόνια, να πάει στοσχολείο, αφού η οικογένειά του ήταν αναγκασμένη να μετακινείται διαρκώς.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είχε τραυματιστεί σοβαρά και στο δεξί του χέρι. Τα βαριά ψυχικά τραύματα της περιόδου εκείνης, ωστόσο, τα κουβαλάει ακόμα.

«Ύστερα από τον τραυματισμό μου φοβόμουν ακόμη και να βγω έξω από το σπίτι» λέει ο Γιουσέφ. «Κι έμενα συνέχεια κλεισμένος μέσα. Δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω το χέρι μου όπως πριν». Η μητέρα του είχε φοβηθεί πως ποτέ δεν θα γινόταν να αποκατασταθεί η υγεία του παιδιού της. Αλλά τότε στον ορίζοντα ξεχώρισε μια αχτίδα ελπίδας.

«Έμαθα για τις δράσεις της Διεθνούς Ορθόδοξης Χριστιανικής Φιλανθρωπίας (IOCC) μέσα από την εγγραφή που ανακοίνωσε το Φόρουμ Al Tawasol (Al Tawasol Forum Society – TFS)» αναφέρει η μητέρα του. «Η ομάδα μάς εξήγησε το πρόγραμμα και ενθάρρυνε τον Γιουσέφ να λάβει σ’ αυτό μέρος. Ήταν κάτι που μας έδωσε μια ελπίδα πως κάποιος για μας νοιάζεται».

Και έτσι ο Γιουσέφ συμμετείχε στο πρόγραμμα «Ενίσχυση των Εκπαιδευτικών Ευκαιριών και της Ψυχοκοινωνικής Στήριξης Μαθητών στη Γάζα», το οποίο υλοποιείται από τη Διεθνή Ορθόδοξη Χριστιανική Φιλανθρωπία (IOCC) σε συνεργασία με το Φόρουμ Al Tawasol και με χρηματοδότηση από τη Diakonie ACT Austria. Το πρόγραμμα έχει ήδη υποστηρίξει 300 παιδιά. Ο Γιουσέφ παρακολούθησε περισσότερες από 70 συνεδρίες εκπαιδευτικής υποστήριξης για να καλύψει τα μαθησιακά του κενά, ενώ εκπαιδεύτηκε παράλληλα και σε ασκήσεις φυσικοθεραπείας για την ενδυνάμωση του χεριού του.

Επιπλέον, έλαβε και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, και συμμετείχε σε διάφορες εξωσχολικές δραστηριότητες: όλα αυτά τον βοήθησαν να ξεπεράσει τον φόβο του και να ανακτήσει σταδιακά τη χαμένη του αυτοπεποίθηση. «Τώρα μπορώ να παίζω με τους φίλους μου και να γράφω ξανά με το χέρι μου» λέει ο Γιουσέφ χαμογελώντας. «Και δεν φοβάμαι πια».