• 17 Ιουνίου 2026

Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, η αγάπη του Θεού και Πατρός και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων ημών.

 Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, χριστιανοί και άνθρωποι της καλής θελήσεως σε όλο τον κόσμο.

Για πέμπτο συνεχές έτος, το ουκρανικό έθνος και το κράτος της Ουκρανίας αντιστέκονται στη ρωσική εισβολή και επιθετικότητα. Πόλεις, χωριά και ζωτικής σημασίας υποδομές καταστρέφονται, ενώ το πλέον τραγικό κόστος είναι οι ανθρώπινες ζωές που χάνονται και το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων που τίθεται σε κίνδυνο.

Εκατομμύρια Ουκρανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να αναζητήσουν καταφύγιο σε άλλες χώρες, προκειμένου να διαφύγουν από τη φρίκη του πολέμου. Ταυτόχρονα, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνδρες και γυναίκες άφησαν κατά μέρος τις σπουδές, την εργασία και την οικογενειακή τους ζωή, προκειμένου να υπερασπιστούν την πατρίδα και τον λαό τους. Χιλιάδες παιδιά, επίσης, απομακρύνθηκαν βίαια από τις οικογένειές τους και μεταφέρθηκαν στη Ρωσία. Άμαχοι, οικογένειες και μικρά παιδιά έχασαν τη ζωή τους.

Ο ουκρανικός λαός εξακολουθεί να θρηνεί απώλειες εξαιτίας των συνεχών βομβαρδισμών και των θυμάτων μεταξύ των αμάχων. Δεν επιδιώξαμε τον πόλεμο. Ωστόσο, ο εχθρός εισέβαλε απρόκλητα στη χώρα μας και στα σπίτια μας, σπέρνοντας τον θάνατο, τη βία και την καταστροφή.

Τον τελευταίο καιρό, οι εχθρικές επιθέσεις έχουν προσλάβει μια νέα και ιδιαίτερα ανησυχητική διάσταση: την απόπειρα καταστροφής των ιστορικών και θρησκευτικών συμβόλων της χώρας μας. Προσφάτως, η Ιερά Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου δέχθηκε ρωσικό βομβαρδισμό. Η καρδιά του ουκρανικού λαού, το λίκνο της χριστιανικής πίστεως της Κιεβινής Ρως, το οποίο επί σχεδόν μία χιλιετία αποτελεί κέντρο της πνευματικής ζωής του λαού μας και έναν τόπο όπου αναπαύονται τα λείψανα πολλών οσίων, βρέθηκε στο στόχαστρο της εχθρικής αυτής επιθέσεως.

Η καμένη στέγη του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, έπειτα από τη νυχτερινή ρωσική επίθεση της 15ης Ιουνίου 2026. Φωτογραφία: Υπουργείο Εσωτερικών της Ουκρανίας.

Βλέπουμε ότι οι επιτιθέμενοι, έχοντας απομακρυνθεί από τον Θεό και στερηθεί την παρουσία Του στη ζωή και στην ψυχή τους, δεν αρκούνται στο να αφαιρούν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, αλλά επιδιώκουν να καταστρέψουν και τα σύμβολα της πίστεως, της ελπίδας, της πνευματικότητας, της ιστορικής μας μνήμης. Η ίδια η ύπαρξη των ιστορικών μας μνημείων, όπως η Ιερά Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, υπενθυμίζει στους επιτιθεμένους τη δική τους ανεπάρκεια. Γι’ αυτό και γίνονται στόχος επιθέσεων, καθώς επιχειρείται η καταστροφή των εστιών της Ορθόδοξης πίστεώς μας, με σκοπό να καμφθεί το φρόνημα και να υποταχθεί ο ουκρανικός λαός.

Όμως δεν θα βρουν παρηγορία, οι επιδιώξεις τους δεν θα ευοδωθούν. Ο ουκρανικός λαός ουδέποτε επιτέθηκε σε άλλους λαούς· αντιθέτως, υπήρξε επανειλημμένως θύμα εχθρικών εισβολών. Καμία, ωστόσο, από αυτές δεν κατόρθωσε ποτέ να τον υποτάξει, διότι πάντοτε αντλούσε δύναμη από την προσευχή και την πίστη στον Κύριο και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου υπήρξε πολλές φορές στόχος επιθέσεων και καταστροφών, αλλά πάντοτε αναγεννιόταν και αναστηλωνόταν, διότι η πίστη στον Θεό δεν κατοικεί στις πέτρες, αλλά στις καρδιές των ανθρώπων. Και αυτή ακριβώς η πίστη ενώνει σήμερα, ακόμη περισσότερο, τους Ουκρανούς. Με τη βοήθεια του Θεού, θα συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας, θα αποκαταστήσουμε τις ζημιές και θα ανοικοδομήσουμε τα πάντα — όχι μόνο τον ναό της Λαύρας, αλλά και ολόκληρη την Ουκρανία μας, αποκαθιστώντας την ειρηνική ζωή του λαού μας.

Ας εμπιστευθούμε τον Θεό. Ας προσευχηθούμε για τη νίκη, για τον τερματισμό του πολέμου και για μια δίκαιη ειρήνη. Ας παραμείνουμε ενωμένοι, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, και ας θυμηθούμε τα λόγια του Σωτήρος Χριστού: «Καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε» (Ματθ. κα΄, 22).

Η Αγία Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως προσεύχεται πάντοτε για τα τέκνα της, συμμερίζεται τα βάσανα και τις ανάγκες τους και καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να τα στηρίξει, να σταθεί αρωγός στις δοκιμασίες τους και να προστατεύσει τη ζωή τους.

Με τη βοήθεια του Θεού, θα νικήσουμε.