• 10 Ιουνίου 2026

Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη — Η διακονία στις φυλακές ήταν για μένα μια ευεργεσία και παλεύω να πάρω απόσταση από το παρελθόν μου όσο μπορώ. Όπως και να ‘χει, με εκείνον τον λεπρό που θεραπεύθηκε από τον Κύριο και δεν έκανε ποτέ λόγο γι’ αυτό σε κανέναν, δεν θέλω να μοιάσω. Και θέλω να μάθει ο κόσμος πόσο μπορεί να βοηθήσει η Ορθόδοξη Χριστιανική Διακονία Φυλακών (Orthodox Christian Prison Ministry – OCPM) κάποιους σαν κι εμένα.

Εγώ ζούσα μια πραγματική κόλαση επί της γης. Ένιωθα απ’ τον Θεό πολύ αποκομμένη. Κι έπειτα, ήμουν μία από τις πλέον καταζητούμενες φυγόδικες στο Πόρτλαντ. Κοιμόμουν στα σοκάκια και έδινα συνέχεια ψεύτικα ονόματα στους αστυνομικούς, επειδή εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης εις βάρος μου. Πάλευα καιρό με μια σοβαρή ψυχική ασθένεια, χίλια δυο τραύματα με βάραιναν και ήμουν εθισμένη και στα ναρκωτικά. Ήμουν εξαγριωμένη με τον Θεό, με την οικογένεια, με όλους.

Όταν με συνέλαβαν τελικά και με πήγαν στη φυλακή της κομητείας, από τις κακουργηματικές κατηγορίες που με βάραιναν και την βαριά ποινή που εκκρεμούσε, ήμουν τρομαγμένη, απελπισμένη, μόνη. Πριν από τη σύλληψη αυτή είχα περάσει κι άλλη φορά από κρατητήρια, φυλακές και από διάφορα προγράμματα θεραπείας, με εσωτερική και με εξωτερική παρακολούθηση, όμως τίποτε απολύτως απ’ όλα αυτά δεν είχε αποτέλεσμα για μένα. Ήμουνα συντριμμένη.

Ενώ ακόμη βρισκόμουν στη φυλακή, περιμένοντας να μάθω ποια θα ήταν η ποινή μου, άρχισα να πηγαίνω σε διάφορες συναντήσεις μελέτης της Αγίας Γραφής, πιο πολύ για να βγαίνω καμιά ώρα από τον θάλαμο όπου ήμουν κλεισμένη. Ήξερα: είχα περάσει κιόλας από φυλακές, από κέντρα απεξάρτησης και από διάφορα θεραπευτικά προγράμματα, και πολλοί θυμάμαι είχαν προσπαθήσει να μου μιλήσουν για τον Θεό, δίχως τα λόγια κανενός να με έχουν αγγίξει. Με δυο λόγια, είχα περάσει από καμιά δωδεκαριά φυλακές και σε όλες αυτές δεν έμοιαζε να υπάρχει ειλικρίνεια καθόλου. Είχα μάλιστα την αίσθηση πως κάποιοι ενδιαφέρονταν να προβάλουν τον εαυτό τους πιο πολύ, παρά να αφήσουν τον Θεό να ενεργήσει.

Αλλά μια φορά που συνάντησα μια Ορθόδοξη εθελόντρια που διακονούσε στις φυλακές, μού έδωσε μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Δεν ήξερα ακριβώς πώς και γιατί, μα το έβαλα σκοπό να καταλάβω. Σαν να μου είχε προσφέρει μια πρώτη αμυδρή αχτίδα από την αγνή αγάπη του Χριστού. Δεν κάθισε να με κρίνει. Μπορούσα να της μιλήσω για πράγματα ωμά, για όλα όσα είχα περάσει μέχρι τότε, και εκείνη με κοιτούσε λες και με καταλάβαινε και με συγχωρούσε. Δεν μου έβαζε όρους, δεν μου έλεγε «άμα κάνεις αυτό, τότε…». Απλά βρισκόταν δίπλα μου, δίχως να ζητά τίποτε, ποτέ, δείχνοντάς μου την αγάπη και το έλεος του Κυρίου.

Γι’ αυτό και όσο βρισκόμουν στη φυλακή της κομητείας συνέχισα τις συναντήσεις μου μαζί της. Ακόμη και μετά που καταδικάστηκα και με πήγαν σε μια γυναικεία φυλακή, κράτησα έναν σύνδεσμο με την Ορθόδοξη Εκκλησία μέσα από την Ορθόδοξη Χριστιανική Διακονία Φυλακών (OCPM). Μελέτησα μονάχη μου τα κατηχητικά μαθήματα που μου έστελναν με αλληλογραφία και περίμενα με χαρά να διαβάσω την Αγία Γραφή και τα άλλα σχετικά θέματα, από τα ενημερωτικά δελτία Dynamis, και τις γιορτές λάβαινα τόσα πολλά γράμματα και κάρτες από εθελοντές της Διακονίας Φυλακών, που μου έρχονταν δάκρυα στα μάτια.

Έτσι όταν αποφυλακίστηκα, έψαξα να βρω την πιο κοντινή Ορθόδοξη εκκλησία και άρχισα να εκκλησιάζομαι εκεί. Με τη χάρη του Θεού, σε λίγα χρόνια μέσα, ύστερα από την αποφυλάκισή μου, βαφτίστηκα και η Ορθόδοξη εθελόντρια που με άκουγε εκείνον τον καιρό στη φυλακή, έχει γίνει σήμερα η νονά μου. Σιγά σιγά κατάφερα να καθαρίσω και το ποινικό μου μητρώο από την καταδίκη για κακούργημα, έκανα σπουδές, πήρα πτυχίο.

Σήμερα, με τη βοήθεια της νονάς μου αυτής, ετοιμάζομαι να γίνω κι εγώ εθελόντρια στη διακονία των φυλακών. Νιώθω πως ο Θεός με καλεί σ’ αυτόν τον δρόμο και πως ήρθε η ώρα να προσφέρω με τη σειρά μου στους άλλους όλα όσα έχω λάβει κι εγώ.

Η Αμάντα σε στιγμές επικοινωνίας μετά τη Θεία Λειτουργία. Ευγενική παραχώρηση φωτογραφίας: Ορθόδοξη Χριστιανική Διακονία Φυλακών (OCPM)

Αν έχετε κι εσείς αισθανθεί την κλήση της διακονίας στις φυλακές, επιτρέψτε μου να πω εδώ δυο λόγια ενθάρρυνσης.Πρώτα απ’ όλα, δεν χρειάζεται να είναι κάτι δύσκολο ή περίπλοκο. Στείλτε μια χριστουγεννιάτικη ή πασχαλινή κάρτα σε κάποιον που βρίσκεται στη φυλακή και σας εγγυώμαι ότι γι’ αυτόν θα σημαίνει πολλά. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που θα μπορούσαν σήμερα να το κάνουν αυτό μέσω της Ορθόδοξης Χριστιανικής Διακονίας Φυλακών (OCPM).

Το δεύτερο, ωστόσο, είναι πιο εύκολο να το πει κανείς παρά να το κάνει. Αλλά είναι κάτι ουσιαστικό. Μπορούμε να δούμε τον Χριστό στον άνθρωπο εκείνο που περνά τις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής του; Τότε που με συνέλαβαν, δεν έμοιαζα βέβαια καθόλου με τον Χριστό, όμως ακόμα και τότε τον κουβαλούσα μέσα μου. Βλέποντάς με σήμερα, δεν θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε πως ήμουν εξαρτημένη από τα ναρκωτικά και καταζητούμενη για κακούργημα, επιπλέον. Μπορούμε να δούμε τους ανθρώπους όχι μόνο όπως φαίνονται την κάθε στιγμή, αλλά και όπως μπορούν ίσως να γίνουν; Ας το προσπαθήσουμε.

Σχετικά με την Ορθόδοξη Χριστιανική Διακονία Φυλακών (OCPM)

Η Ορθόδοξη Χριστιανική Διακονία Φυλακών (OCPM) αποτελεί φορέα της Συνέλευσης Κανονικών Ορθοδόξων Επισκόπων των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Στέκεται δίπλα σε όσους Ορθοδόξους Χριστιανούς έχουν συλληφθεί για αδικήματα και τους βοηθά να ξαναβρούν τον δρόμο της πίστης τους προς τον Χριστό. Απευθύνεται σε όλους, Ορθοδόξους και μη, προσφέροντας ποιμαντική μέριμνα και βοηθώντας τους κρατουμένους να βρουν ελπίδα και νόημα στη ζωή τους. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.theocpm.org ή ακολουθήστε μας στο Facebook και στο Instagram (@theocpm).