Προσφώνηση του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου προς το Σύνδεσμο του Ιερού Κλήρου της Άμεσης Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας.

Προσφώνηση του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου προς το Σύνδεσμο του Ιερού Κλήρου της Άμεσης Αρχιεπισκοπικής Περιφέρειας.

Μαζί διανύσαμε έναν μακρύ δρόμο από την έναρξη της παρελθούσης Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και από την έναρξη της πανδημίας. Πριν πω οτιδήποτε άλλο, θέλω να εκφράσω τη βαθύτατη εκτίμησή μου σε όλους εσάς, στις πρεσβυτέρες σας και στις οικογένειές σας για τις θυσίες, στις οποίες υποβληθήκατε αυτούς τους τελευταίους λίγους μήνες χάριν της πίστης μας και χάριν των πιστών μας. 

Ο δρόμος που διανύσαμε μαζί ήταν, πράγματι, ένας δύσκολος δρόμος. Η συλλογική μας διακονία ήταν παρόμοια με εκείνη του Αγίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη: “Καί ἔσται τά σκολιά εἰς εὐθεῖαν καί αἱ τραχεῖαι εἰς ὁδούς λείας” (Λουκ. 3, 5).

Ποιοι είναι οι στραβοί δρόμοι που πρέπει να ισιώσουν; Οι παρεξηγήσεις σχετικά με το τι είναι απαραίτητο σ’ αυτούς τους καιρούς των πολλών περιορισμών. Ποιο είναι το σκληρό που πρέπει να μαλακώσει; Τα μυαλά και τα συναισθήματα των πιστών μας, διότι έχουν σκληρύνει πνευματικά εξαιτίας της απώλειας των αγαπημένων προσώπων και των φίλων τους, αλλά και εξαιτίας της απώλειας του τρόπου ζωής και του τρόπου του βιοπορισμού τους. Επιπλέον, η πίστη τους στο θεσμό της Εκκλησίας, στην αποτελεσματικότητα των μυστηρίων έχει κλονιστεί. Και για μερικούς ο κλονισμός αυτός φτάνει μέχρι τον πυρήνα της ύπαρξής τους.

Γι’ αυτό το λόγο, το πνευματικό μας καθήκον αυτή τη στιγμή είναι προδρομικό στην ουσία του. Πρέπει να προετοιμαστούμε για την επιστροφή σε μεγαλύτερο βαθμό κανονικότητας, ακόμη κι αν τα βήματα επιστροφής είναι μικρά στο πέρασμα του χρόνου.

Πρέπει να παραμείνουμε σε εγρήγορση ώστε η Ορθοδοξία και η Ορθοπραξία μας να διατηρούνται στις μέρες μας. Αντιμετωπίζουμε πολλές προκλήσεις στις παραδοσιακές πρακτικές και τελετουργίες μας, καθώς ανοίγουμε ξανά. Θέλω να διαβεβαιώσω όλους σας ότι εγώ και όλοι οι Ιεράρχες συμβουλευόμαστε τις καλύτερες νομικές και δημόσιες υγειονομικές πηγές για να προσδιορίσουμε τον τρόπο που θα μας επιτρέψει να διατηρήσουμε καλύτερα τις παραδόσεις μας. Η δόξα της Αμερικής είναι η επιμονή της στη θρησκευτική ελευθερία και λαμβάνουμε μέτρα ώστε να ανταποκριθούμε στις τοπικές κυβερνητικές απαιτήσεις, οι οποίες θέτουν άδικα και αντισυνταγματικά εμπόδια στην Εκκλησία. 

Πρέπει να επιμείνουμε και θα επιμείνουμε στο ότι η ελεύθερη άσκηση της θρησκείας, που διασφαλίζεται από την Πρώτη Τροποποίηση, δεν μπορεί να περιοριστεί υπερβολικά και παράλογα από την κυβέρνηση. Όπως γνωρίζετε, είμαι μέλος του Διαθρησκειακού Συμβουλευτικού Σώματος του Κυβερνήτη Cuomo της Νέας Υόρκης και έχω ήδη συμμετάσχει στην πρώτη μας συνάντηση. Απ’ όσα έχω δει, είμαι πεπεισμένος ότι τα θρησκευτικά μας δικαιώματα και τα δικαιώματα όλων των αγαπητών συμπολιτών μας θα γίνουν σεβαστά και θα προστατευθούν.  

Και ναι, επιχειρούμε διευθετήσεις στις τρέχουσες συνθήκες και προσευχόμαστε ειλικρινά να μην δούμε την επανεμφάνιση του ιού. Βήμα–βήμα μπορούμε να επιστρέψουμε σε όλη ή στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής της Εκκλησίας, όπως την γνωρίζαμε πριν από την πανδημία. Αυτό που θα καταγραφεί ιστορικά στο διηνεκές για μας και τους πιστούς μας είναι ο τρόπος που ενεργήσαμε και αντιδράσαμε σ’ αυτή την κρίση.

Υπάρχουν πολλές φωνές που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν αυτή την κρίσιμη στιγμή για να προωθήσουν τη δική τους εκδοχή για το Ευαγγέλιο. Στην πραγματικότητα, προωθούν τον εγωισμό τους. Είτε αναλαμβάνοντας το ρόλο των μεγαλομαρτύρων της πίστης είτε των υπερ–ορθολογιστών της επιστήμης, επιδιώκουν να στρέψουν τα μέλη του Σώματος του Χριστού το ένα εναντίον του άλλου. Σας ρωτώ: Αυτή είναι η αποστολή της ιερωσύνης;

Η αποστολή μας είναι να υπηρετούμε το Σώμα του Χριστού –ολόκληρο το Σώμα και παρατηρήστε ότι τα μέλη του είναι ενωμένα μεταξύ τους όπως τα μέλη ενός ανθρώπινου σώματος– με αγάπη, αμοιβαίο σεβασμό, τιμή και κατανόηση.

Έτσι θα τιμήσουμε την ιερωσύνη μας –όχι μόνο τώρα στην περίοδο της πανδημίας, αλλά κάθε στιγμή και σε κάθε τόπο. 

Αδελφοί μου, αγωνίζεσθε τον καλό αγώνα και αγωνίζεσθε με γενναιότητα. Σας ευλογώ και σας ευχαριστώ για τους κόπους σας. Ας μην σταματήσουμε τον αγώνα μας, διότι όπως μας υπενθυμίζει ο Απόστολος, “νῦν γάρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἤ ὅτε ἐπιστεύσαμεν” (Ρωμ. 13, 11). 

Δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων, ας κρατήσουμε σταθερή την πορεία μας και ας καθοδηγήσουμε το ποίμνιό μας στους καταπράσινους λειμώνες του Αρχιποίμενος Χριστού, ο οποίος τρέφει το ποίμνιό του και ταυτόχρονα είναι η κατεξοχήν τροφή για τις ψυχές μας.

Αμήν.